5 πράγματα…

…που δεν ξέρατε για εμένα και που ο Simos και το iBlog με ανάγκασαν να αποκαλύψω, μέσω αυτού του νέου παιχνιδιού που έχει εχμαλωτίσει την μπλογκόσφαιρα.

1. Όταν ήμουν μικρούλης και χαζούλης, βγαίνοντας από τη θάλασσα δεν ήθελα με τίποτα να πατήσω στην αμουδιά και να λερώσω τα πόδια μου με την άμμο που θα κολούσε. Όταν όμως λέω δεν ήθελα, εννοώ σε σημείο να ουρλιάζω αν συνέβαινε το μοιραίο.

2. Είμαι ασυνεπής του καρακερατά. Στήνω τους φίλους και την κοπέλα μου στα ραντεβού, αργώ συχνά στα φροντιστήρια (και μέχρι πέρυσι στο σχολείο), και…δεν προσπαθώ όσο πρέπει για να το διορθώσω. Αγάπα τους φίλους σου για τα ελατώματά τους… :P

3. Κάποτε ήθελα να γίνω δικηγόρος επειδή έχουν βαλίτσα, μετά σκέφτηκα ότι πρέπει να γίνω αστροναύτης για να βοηθήσω τους εξωγήινους και να αποφευχθούν οι παρεξηγήσεις με το ανθρώπινο είδος, ύστερα πίστευα ότι αν γίνω δημοσιογράφος και γράφω αλήθειες θα πάνε όλα καλά. Τώρα θέλω να ασχοληθώ με την Επιστήμη των Υπολογιστών και να αλλάξω τον κόσμο.

4. (μπορεί και να το ξέρετε αυτό) Είμαι ισχυρογνώμων (ή όπως αλλιώς γράφεται) και δε μπορώ ν’αφήσω ούτε μια συζήτηση να τελειώσει χωρίς να πείσω ή να πειστώ. Συνήθως όμως δε συμβαίνει ούτε το ένα ούτε το άλλο είτε γιατί οι συνομιλητές μου είναι εξίσου ισχυρογνώμωνες είτε διότι είναι το ακριβώς αντίθετο και μ’αφήνουν να πιστεύω ότι τους έπεισα…

5. Μεγάλο μου όνειρο είναι να κάνω κάποτε ραδιόφωνο. Η εκπομπή μου θα έχει μουσική, θα σχολιάζω ότι γουστάρω και το κοινό μου θα χωρίζεται σε δύο κατηγορίες: α) στους ακροατές που θα συμφωνούν μαζί μου (είπαμε, είμαι ισχυρογνώμων, τους άλλους θα τους κόβω λόγω…κακού ύφους) και β) στις ακροάτριες που θα με παρακαλάνε να πάω στον Love γιατί έχω ερωτικότατη φωνή… :D

Σειρά έχουν οι δύο άχρηστοι της Tuners Development, η 17 seconds (που με έβαλε στα links της ενώ έχω κάνει μόνο ένα comment στο blog της, και την ευχαριστώ), ο Μιχάλης και ο Μάριος!

Αναρτήθηκε στις Ιδιορυθμίζοντας. 6 σχόλια »

Μια αντίστροφη μέτρηση…

Το συνειδητοποίησα χθες το πρωΐ, στην τουαλέτα. (νομίζω ότι αυτόν τον χώρο τον αγαπώ περισσότερο απ’ότι το δωμάτιό μου. Εκεί έχω τόσο χρόνο να σκεφτώ…) Είχα ξυπνήσει πάλι με νεύρα, πάλι επειδή…αναγκάζομαι. Γενικότερα τις τελευταίες μέρες δε θέλω να ξυπνάω, η καθημερινότητά είναι τόσο φρικτή πια!

Τέσπα, στο διαταύθα: Μια αντίστροφη μέτρηση η ζωή μας όλη. Μικροί μετράγαμε να τελειώσει το εξάωρο να φύγουμε από το σχολείο. Μετά που συνειδητοποιήσαμε τι παίζει (και που μας έβαλαν απογευματινά μαθήματα) μετράγαμε να ‘ρθει το σαββατοκύριακο. Ύστερα απελπισμένοι περιμέναμε τις γιορτές, Χριστούγεννα ή Πάσχα. Έπειτα, το πήραμε απόφαση, μετρούσαμε αντίστροφα να φτάσει το καλοκαίρι.

Έτσι κυλάει η ζωή μου. Πέρυσι περίμενα να ‘ρθει η ώρα για τις εξετάσεις. Φέτος πάλι το ίδιο, αλλά στο ενδιάμεσο μετράω αντίστροφα (με δυσαρέσκεια) για την ώρα που θα φύγει η Θ. Όταν φύγει θα μετράω μέχρι να πάω εκεί. Κι όταν πάω και φύγω θα μετράω να ‘ρθει το Πάσχα, έπειτα οι Πανελλαδικές ξανά και τότε θα μετράω αντίστροφα τις 2 εβδομάδες που διαρκούν.

Έτσι αντίστροφα θα μετράω και θα φτάσω 80 ετών, σ’ένα διαρκές κυνηγητό… Και θα αναπολώ τις μέρες που μετρούσα αντίστροφα, ελπίζοντας πως θα μπορέσω να κινηθώ και αντίστροφα, να γυρίσω εδώ, στην φρικτή, αλλά νεανική, καθημερινότητά μου.

Όπως κάθε έφηβος που περιμένει τις πρώτες τρίχες στο μούσι. Κι όταν ξυριστεί 5-10 φορές εύχεται να μην έβγαζε ποτέ! ;)

Αναρτήθηκε στις Ιδιορυθμίζοντας. 4 σχόλια »