Kι όμως…

…δε γουστάρουν όλοι να βλέπουν τα κείμενά τους σε εφημερίδες. Κι όμως, δεν είναι όλων των bloggers στόχος κι όνειρο μα δουν τα γραπτά τους τυπωμένα. Κι όμως, κάποιοι γουστάρουν την ανωνυμία. Κι όμως, δεν έχουν όλοι blog επειδή έγινε μόδα. Κι όμως, κάποιοι συνεχίζουν να σκέφτονται προς μια κατεύθυνση. Αυτή που έχει τα φράγκα!

Αφορμή όλων των παραπάνω είναι το ένθετο νέας Κυριακάτικης εφημερίδας (όνομα δε θα πω, αφενός την ξέρετε κι αφετέρου, αν δεν την ξέρετε, διαφήμιση δεν πρόκειται να κάνω, δεν αξίζει άλλωστε). Δυστυχώς την αγόρασα κι εγώ, από περιέργια για να είμαι ειλικρινής. Αρχικά, διαβάζοντας το ένθετο, απογοητεύτηκα διότι το μόνο που υπήρχε ήταν αναδημοσιευμένα κείμενα Ελλήνων bloggers. “Θαυμάσια!”, σκέφτηκα, “αφού κάποιοι δεν καταφέρνουν να βγάλουν βιβλίο, είπαν να συμμετέχουν σ’εφημερίδα…”. Όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι…

Ο gelial, το blog του οποίου ουδέποτε είχα επισκεφθεί στο παρελθόν, ήταν ένα από τα…θύματα της εφημερίδας. Κείμενά του δημοσιεύθηκαν εκεί και, τι παράξενο, τον οδήγησαν στο να σταματήσει να bloggάρει! Οι λόγοι προφανείς, αρκετοί γνωστοί/συνάδελφοί του τον αναγνώρισαν, η ανωνυμία του χάθηκε, ενώ ο κίνδυνος να έχει ζημιά από κάτι που έχει γράψει ορατός.

Πολλά έχουν ήδη γραφτεί, οι αναγνώστες του έχουν αφήσει 200+ σχόλια ήδη, οι περισσότεροι προσπαθούν να τον μεταπείσουν, ΑΛΛΑ: Τόσο δύσκολο θα ήταν αγαπητή μου εφημερίδα να ρωτούσατε πριν δημοσιεύσετε κείμενα; Τι ζημιά θα υπήρχε από μια ενδεχόμενη άρνηση του εν λόγω blogger; Τόσοι bloggers υπάρχουν εκεί έξω, δε θα βρίσκατε άλλον που να μην έχει πρόβλημα; Κι αφού αγαπητή εφημερίδα θες να βγάλεις ένθετο για τα blogs, σεβάσου τα έστω! Μάθε πως αρκετοί συντηρούνται από την ανωνυμία που υπάρχει. Μάθε πως blog, καμιά φορά, σημαίνει ημερολόγιο. Θα δημοσίευες αγαπητή εφημερίδα ένα ημερολόγιο ενός ανθρώπου; (Φυσικά και θα δημοσίευες…)

Αρκετοί είπαν ήδη διάφορα για Creative Commons και άλλες τέτοιες ιστορίες. Προκύπτει έτσι ένα πολύ μεγάλο θέμα: Δεν είμαστε πολύ ευάλωτοι μέσω του Διαδικτύου; Δημιουργούμε κάτι και, όχι μόνο εμπορικά δε μπορούμε να το προστατεύσουμε, αλλά ούτε λόγο για οποιαδήποτε χρήση του δεν έχουμε. Μερικές δημοσιεύσεις πιο κάτω έχω ανεβάσει 4 φωτογραφίες. Αν αύριο τις δω σε περιοδικό τι θα μπορώ να κάνω; Δε μπορεί κάλλιστα κάποιος να σαρώσει όλο το ελληνικό διαδίκτυο, να μαζέψει ότι καλύτερο και να εκδόσει μυθιστορήματα, ποιητικές συλλογές, και οτιδήποτε άλλο; Τι μπορούμε να κάνουμε αν δεν έχουμε προφυλαχθεί; Τίποτα…

Να βάλω άραγε copyrights στα αισθήματά μου, στις σκέψεις μου και στον ίδιο μου τον εαυτό;

Ιδιορυθμιστής, all rights reserved (1988-????)

Τώρα νιώθω ασφαλής!