Η πρώτη φορά…

Εσύ τι έκανες όταν για πρώτη φορά δε σου είπε “καληνύχτα”;

Εγώ ανησυχώ…

[UPDATE] Δόξα τω Θεώ, είπε! Ευτυχώς, να κοιμηθώ ήσυχος…

Κακό Akismet!

Σήμερα που κοίταξα τα spam comments που μπλόκαρε το Akismet βρήκα κάτι για πρώτη φορά. Το γράφω εδώ γιατί μπορεί κάποιος να το βρει χρήσιμο: (ειδικά σε κάτι “κυρίους” που νομίζουν ότι το να διαγράφεις comments είναι επιχείρημα…)

“Here you will find articles about penis transplanation, serious penis enlargement products and much more like penis conditions, erection, sexual health, sexuality, jelqing, penis enlargement pills. Visit: www.sinepenis.com“

Ελληνικό Διαδίκτυο

Νομίζω είναι ένα θέμα που πρέπει να μας απασχολήσει όλους, ως “παιδιά” μιας εποχής που η τεχνολογία, και το διαδίκτυο, ανθούν: Το ελληνικό διαδίκτυο, συνολικά και μη. Νομίζω δε ότι εξάγονται και χρήσιμα συμπεράσματα όσον αφορά το λαό μας, γιατί σίγουρα -όσο και αν διαφέρουμε ένας με έναν- κάποια χαρακτηριστικά είναι κοινά. Να ξεκαθαρίσω ότι δε θέλω να το παίξω κάποιος, ούτε να πω “δε σας γουστάρω κωλο-Έλληνες”, ούτε να βγάλω υφάκι και αν συμβεί κάτι τέτοιο να μου το συγχωρήστε.

Ξεκινώντας λοιπόν από τα sites ξεχωριστά, ψάχνω καιρό να βρω κάτι το σπουδαίο και ελληνικό ταυτόχρονα, αλλά αποτυγχάνω οικτρά!

Πέρα από τα sites που επισκέπτομαι είτε επειδή με συνδέει κάτι, είτε επειδή “γουστάρω” τα άτομα, αδυνατώ να βρω ένα καλό ελληνικό site πχ για την ενημέρωσή μου όσον αφορά στα τεχνολογικά θέματα (παράδειγμα). Και όταν λέω “καλό” εννοώ “εγκυρότητα, ποιότητα, πρωτοπορία”. Τίποτα και πάλι τίποτα.

Το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση που ψάχνω βοήθεια. Όσους πόντους παίρνουν από εμένα τα ελληνικά sites με how tos, tutorials, κλπ, τους παίρνουν ΜΟΝΟ και μόνο επειδή είναι ελληνικά. Για κανέναν άλλο λόγο. Δε λέω ότι περιμένω ελληνικό w3schools.gr, προς Θεού, αλλά βρε παιδάκι μου, ένα tutorialsdb.gr θα μπορούσε να υπάρχει…

Κάπου εδώ μπαίνει και η συνολική εικόνα για την οποία μίλησα παραπάνω. Κάποιος θα έρθει και θα πει “xzy.gr φίλε μου” (όπου xzy βάλ’τε και, σχεδόν, όποιο άλλο “μεγάλο” ελληνικό site ξέρετε). Ξέρετε τι λέω εγώ; Όσα πράγματα και να ξέρεις, άμα δε γουστάρεις να τα μοιραστείς, είναι σα να μην τα ξέρεις. Δε θα πω περισσότερα, νομίζω ότι οι περισσότεροι καταλαβαίνουν τι θέλω να πω… (γνωστότατο ελληνικό forum η αφορμή…)

Το ίδιο και στην ελληνική “μπλογκόσφαιρα”. “Υφάκι” κι εκεί, οι μύτες…στον ουρανό (…κακές γλώσσες λένε πως “9/10 Έλληνες bloggers δε μπορούν να περάσουν πόρτα αν δε σκύψουν, γιατί δε χωρά στο ύψος…η μύτη τους”), κλίκες, λυκοφιλίες, τσακωμοί κλπ. Σα να μη μπορούμε να ζήσουμε άν δε…μας μισεί κάποιος και δε μισούμε κι εμείς κάποιον (το γνωστό ρηθέν “αν δεν έχεις εχθρούς δεν έχεις χαρακτήρα”), κλπ…

Βεβαίως αυτά δεν είναι ουρανοκατέβατα, ούτε ως Έλληνες τα βγάζουμε μόνο στο Διαδίκτυο. Νομίζω ότι ακριβώς έτσι είμαστε και στην πραγματικότητα: προχειροδουλειές, ίντριγκες, τσακωμοί, ένας τρόπος σκέψης του στυλ “γουστάρω που αυτό το ξέρω μόνο εγώ”, και, και, και…

Τι είναι χειρότερο;

Μια διαφήμιση του PlayStation σε σχολικό βιβλίο;

Ή η πρόταση “η επιχείρηση αποτελεί έναν κοινωνικό θεσμό το ίδιο σημαντικό με την οικογένεια και το σχολείο”;

Στην πρώτη περίπτωση είχαμε μέχρι και πρωτοσέλιδα. Λιβελολογίες για την κυβέρνηση, “διαφήμιση” του ιμπεριαλισμού και του καταναλωτισμού και λοιπές συναφείς μπούρδες…

Στην δεύτερη, τουλάχιστον απ’όσο γνωρίζω, δεν έχει βγει τσιμουδιά! Κι ας επαναλαμβάνεται η πρόταση αρκετές φορές στο βιβλίο “Αρχές Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων και Υπηρεσιών”* της Γ’ Λυκείου (βιβλίο που υπάρχει χρόνια, δεν το έβγαλε η ΝΔ).

*Το μάθημα εξετάζεται και Πανελλαδικά, αν δεν ξέρεις δηλαδή ότι το να μην υπάρχουν επιχειρήσεις είναι το ίδιο κακό με το να μην υπάρχουν οικογένειες…le poulen! Για σκεφτείτε να χάσεις τη σχολή σου γι’αυτό…

Λίγο πριν τις εκλογές (ή αλλιώς, λίγο πριν ξυπνήσουμε)…

Αν δεν κάνω λάθος την Κυριακή είναι οι δημοτικές εκλογές. Παίζει να ψηφίζω κιόλλας. Θα το ψάξω, όχι για να “βοηθήσω” κάποιον από τους “μεγάλους”, αλλά για να “λυτρώσω” κάποιον από τους ‘μικρούς”. Γιατί πρέπει να ΄ναι πολύ δύσκολο να ‘σαι υποψήφιος και να παίρνεις τελικά 0 ψήφους. Να μη σ’έχεις ψηφίσει ούτε εσύ… Όνυδος και οδυρμός… Γκρίνια μετά στο σπίτι. Κατάντια.

Κατάντια βέβαια είναι και αυτό που συμβαίνει με τους υποψήφιους (ή υποψηφίους, μη μας τη λέει και η ξαδέρφη (ή ξάδερφη) του Νίκου! Ακόμη περιμένω τα ορθογραφικά LITέ!): Υποψήφιος ο τάδε, γνωστός βουλευτής. Υποψήφιος και ο άλλος, υποψήφιος και ο παράλλος. Εντάξει, σεβαστό μέχρι εκεί. Αλλά το να ξυπνάς ένα πρωΐ και βγαίνεις να πας στη δουλειά σου (ή στο μάθημά σου) και να βλέπεις στην απέναντι πολυκατοικία μαλιοτραβήγματα επειδή 8/10 γείτονες είναι υποψήφιοι, ε, αυτό πάει πολύ…

Και ρωτάω εγώ, με το φτωχό μου το μυαλό: Η κυρά Κούλα και η κυρά Νίτσα και ο κυρ Αντώνης και η κυρία Τασία και ο κύριος Παύλος, τι μπορούν να προσφέρουν στην πολιτική σκηνή της χώρας μας; Τι μπορεί να δώσει ο απλός (και τις περισσότερες φορές αμόρφωτος) πολίτης ως πολιτικός; Προς Θεού, καμία μομφή για το ότι δεν έχουν σπουδάσει ή για το ότι είναι ότι είναι. Αλλά ρε παιδί μου, το να μπεις σε ψηθοδέλτιο, πάει πολύ…!

To πιο αστείο είναι ότι κάποιοι έχουν και τουπέ, νομίζουν πως έγιναν κάτι… Αλλά πότε καταλάβαμε ότι μας κοροϊδεύουν για να το καταλάβουμε και τώρα;